عوامل پيش سندرم فرسودگي شغلي

استرس يا فشار شغلي، به باور بسياري از پژوهشگران يكي از مشكلات عمده و فراگير محيط هاي كاري است .از نظر كلي مي توان استرس شغلي را پاسخ به فشارهاي ناشي از محيط كار دانست . متغيرهاي متعددي درمحيط كار ممكن است منجر به استرس شغلي شوند . از ميان متغيرهاي گوناگون مي توان متغيرهايي نظير مخاطره آميز بودن كار، تعارض نقش، ابهام نقش، گرانباري نقش و وظايف كاري و ناهمخواني بين تقاضاي شغلي با منابع در دسترس فرد را برشمرد .اين عوامل  ممكن است به استرس و فشار شغلي منجر شوند. و همچنین فرسودگي شغلي دارای سه بعد خستگي هيجاني، مسخ شخصيت، و احساسی كفايتي مي باشد، كه هر سه بعد اين متغير، در صورتي كه افراد از وظايف خود آگاهي كاملي داشته باشند، از شفافيت نقش متأثر خواهند بود. به عبارتي دیگر افراد با آگاهي از وظايفشان احساس كفايت بيشتري خواهند داشت ، و خستگي هيجاني و مسخ شخصيت كمتري را تجربه خواهند كرد و در نتيجه كمتر به سندرم فرسودگي شغلي مبتلا خواهند شد . چرا كه اين سندرم با ایجاد تصور منفي از خود، نگرش منفي نسبت به شغل و فقدان احساس ارتباط با مددجو مرتبط است (شوشتری، خاوجه الدین ، عرب گل و الهی، 1383) .

 

عوامل ايجاد اين سندرم نيز به شرح زير مي باشد:

عوامل محيطي: اسكات به نقش اين عوامل در بروز فرسودگي شغلي اشاره مي كند. در محيط هاي كاري كه داراي ويژگي هاي زير مي باشند، فرسودگي شغلي پديدار مي شود:

  1. فشار هاي ناشي از مواجهه با تقاضا ها و درخواست هاي مكرر ديگران .
  2. رقابت سخت و فشرده .
  3. نياز هاي مالي و تلاش براي كسب در آمد .
  4. محروميت از آنچه فرد شايسته آن است(قدیمی و حسینی ، 1385) .

لینک جزییات بیشتر و دانلود این پایان نامه:

رابطه ی بین استرس شغلی و فرسودگی شغلی با سلامت روان در بین کارکنان اداره آموزش وپرورش شهر کرمانشاه