مشخصات ضمانت نامه

ماده 7 آيين نامه صدور ضمانت نامه تصريح دارد به اينكه در ضمانت نامه بايد موضوع ضمانت نامه، نام مضمون له و مضمون عنه و مدت اعتبار ضمانت نامه و مبلغ آن به طور صريح قيد شود.

موضوع ضمانت نامه، يعني آنچه صدور ضمان را ايجاب كرده است. فرضاً پيمانكاري در مقابل كارفرماي خود طبق قرار داد دو جانبه متعهد انجام كاري شده است. بانك تعهد مي كند كه هر گاه كارفرما به بانك اعلام كرد كه پيمانكار از انجام تعهد خود سر باز زده است، بانك مبلغ تعيين شده در ضمانت نامه را به كارفرما بپردازد.

عنوان اين نوع از ضمانت نامه، «حسن اجراي تعهدات» يا «انجام تعهدات» است.

تعهد پرداخت بانك محدود و مقيد به زمان خاصي مي باشد، يعني ضمانت نامه تا تاريخ معيني كه در ضمانت نامه قيد مي شود، معتبر است و در صورتي كه قبل از انقضاي موعد از بانك مطالبه نشودف خودبخود از درجه اعتبار ساقط مي شود(پیروز فر،1380).

2-14.تمديد ضمانت نامه بانكي

ضمانت نامه بانكي عموماً براي يك مدت معين از سوي بانك صادر مي شود. مانند چند ماه يا چند سال يا تا پايان وقت اداري روز معين در آينده كه با سپري شدن آن اعتبار ضمانت و تعهد بانك نيز از ميان مي رود. گاه ممكن است ضمانت نامه در يك فاصله زماني مشخص در آينده قابل مطالبه باشد كه پيش از فرارسيدن اين موعد و پس از سپري شدن آن، درخواست پرداخت آن از بانك امكان پذير نيست. با سقوط اعتبار ضمانت نامه، ديگر درخواست پرداخت بي نتيجه است و با ناكامي مواجه مي شود. بنابارين هر گاه زمان اعتبار ضمانت نامه سپري شده باشد و بانك پس از آن وجه ضمانت نامه را به اشتباه پرداخت كند، حق رجوع به دستور دهنده را نخواهد داشت.

در هنگامي كه در روزهاي پاياني مدت اعتبار ضمانت نامه، عمليات مبناي ضمانت نامه هنوز حل و فصل نشده و ذي نفع تمايل به دادن مهلت بيشتري به طرف قرار داد يا متعهد داشته باشد در اين صورت مسأله تمديد مهلت ضمانت نامه مطرح مي شود. از آنجا كه ضمانت نامه، يك رابطه حقوقي مستقل ميان بانك صادر كننده و ذي نفع است، بنابراين ذي نفع ممكن است از بانك درخواست تمديد كند و يا آنكه طرف قرار داد به منظور جلوگيري از درخواست پرداخت، موافقت بانك را با تمديد مهلت به دست آورد. در پاره اي از موارد نيز ذي نفع از يك فرمول كه متضمن اختيار براي بانك است بهره مي گيرد و به بانك اعلام مي كند مدت اعتبار ضمانت نامه را تمديد كند و يا وجه آن را بپردازد. اگر چه در صحّت چنين درخواستي شك و ترديد به هم رسيده است و ممكن است گمان شود كه اين امر نوعي اعمال فشار محسوب مي شود ولي در حقوق فرانسه اظهار نظر شده است. كه چنين روشي كه كاملاً هماهنگ با ضمانت نامه بانكي است. در اينجا در حقيقت يك درخواست پرداخت به همراه يك اختيار اضافي به بانك عرضه شده است كه آن تمديد مدت اعتبار ضمانت نامه است و اين امتيازي است كه به بانك داده شده است و نه يك فشار. در اين صورت هر گاه بانك با تمديد مهلت اعتبار ضمانت نامه موافقت نكند، چاره اي جز پرداخت نخواهد داشت.

در روشهاي بانكي ايران نيز درخواست تمديد مهلت ضمانت نامه قابل پذيرش دانسته شده است. عبارتي كه در پاره اي از ضمانت نامه ها به كار رفته چنين است:

«در صورتي كه ضامن نتواند يا نخواهد مدت اعتبار اين ضمانت نامه را تمديد كند و يا مضمون عنه، موجبات تمديد آن را فراهم نسازد و ضامن را با اين تمديد موافق نسازد، ضامن تعهد نمود كه بدون احتياج به مطالبه مجددّ، مبلغ مرقوم را در وجه يا به حواله كرد مضمون له پرداخت نمايد.» (کاشانی،1385).

لينک جزييات بيشتر و دانلود اين پايان نامه:

نقش ضمانت نامه های بانکی در تهیه منابع پولی و ارائه راهکارهایی برای افزایش آنها