کنوانسیون 1972 در ارتباط با حمایت از میراث طبیعی و فرهنگی جهان[1]ةوردآ

    رگه ی حایل بزرگ، بزرگترین  سیستم مرجانی است که تاکنون وجود داشته است. گراند کانیون حدود شش میلیون سال از تاریخ زمین را در نظر گذرانده است. جزایر گالاپاگوس الهام بخش چارلز داروین در تئوری تکامل وی بوده است. جزیره گوری یادگاری از برده داری است. قلعه های هایتیی یک نشانی از آزادی است که بوسیله برده هایی که آزادیشان را بدست آورده بودند، ساخته شده است. این مکان های طبیعی و فرهنگی بسیار گسترده هستند و هنوز این حقیقت مشترک در میان همه اینها وجود دارد که این آثار به همراه آثار دیگر تشکیل دهنده یک مشترکی هستند که به عنوان شاهدی منحصر به فرد برای یک گذشته و تاریخ طولانی است که پاس داشته خواهند شد. نابودی آنها یک ضرر غیر قابل جبران برای بشریت خواهد بود. میراث فرهنگی و میراث طبیعی دارایی های بی قیمت و غیر قابل جایگزینی نه فقط برای هر دولت، بلکه برای همه بشریت به صورت یک جامعه واحد محسوب می شود. فقدان هر یک از این دارایی ها از طریق تخریب یا نابودی، ضعف میراث همه مردم جهان را به همراه خواهد داشت. بخشهایی از این میراث بخاطر ویژگی های استثنایی می توانند به عنوان ارزش فوق العاده جهانی ملاحظه شوند و از این رو شایسته حمایت ویژه در مقابل خطراتی است که این مکانها و آثار بطور فزاینده ای با آنها رو به رو هستند و آنها را تهدید می کند. این کنوانسیون بوسیله کنفرانس عمومی یونسکو در سال 1972 تصویب شد و 187 کشور به این کنوانسیون نیز ملحق شده اند و در سال 1353 به تصویب مجلس شورا ملی ایران رسید[2].

کنوانسیون میراث طبیعی و فرهنگی جهان یکی از کامل ترین اسناد بین المللی است که در زمینه حفاظت در دسترس است. این کنوانسیون بر پایه شناسایی این نکته است که بخشهایی از میراث فرهنگی و طبیعی است که ملتهای مختلف از اهمیت بسیار بالای جهانی برخوردار است و به همین دلیل نیاز است تا به عنوان بخشی از میراث جهانی بشریت به عنوان یک کل محافظت شوند. این کنوانسیون در مقدمه بیان می کند که میراث فرهنگی و طبیعی به طور رو به رشدی از طریق تغییر شرایط اقتصادی و اجتماعی جهانی به نابودی تهدید می شوند. کنوانسیون میراث جهانی از طریق رهنمون های عملیاتی که توسط کمیته میراث جهانی طراحی و به روز شده، تکمیل شده است. عملکرد اولیه مقررات این کنوانسیون تعریف و حفاظت از میراث جهانی از طریق ارائه فهرستی از مکانهایی است که ارزشهای چشمگیر جهانی آنها باید برای همه بشریت حفظ شود و حفاظت از آنها از طریق همکاری نزدیک بین ملتها تضمین شود. ماده 2 این کنوانسیون، میراث جهانی را به گونه ای تعریف کرده است که شامل:

  • ویژگیهای طبیعی تشکیل شده از سازه، یا گروههای زیستی و فیزیکی این سازه ها است که از دیدگاه زیبایی شنایی و علمی ارزش چشمگیر جهانی دارد.
  • سازه ها زمین شناسی و ژئومورفولوژیکی و مناطقی که با دقت ترسیم شده اند از دیدگاه علمی و حفاظتی زیستگاه گونه های در معرض خطر، گیاهان و جانوران با ارزش چشمگیر جهانی را تشکیل می دهند
  • سایتهای طبیعی یا مناطق طبیعی دقیق ترسیم شده از دیدگاه علمی، حفاظتی یا زیبایی طبیعی با ارزش چشمگیر جهانی.
  • آثار انسانی یا آثار ترکیبی طبیعت و انسان و مناطقی از قبیل سایتهای باستان شناسی که از دیدگاه تاریخی، زیباشناسی، قومیت شناسی و انسان شناسی دارای ارزش چشمگیر جهانی هستند.

به دلیل این واقعیت که بسیاری از سایتها ترکیبی از محلهای فرهنگی و طبیعی همچون سرزمینهای فرهنگی هستند، بررسی کوتاهی در خصوص میراث فرهنگی بر اساس کنوانسیون میراث جهانی حائز اهمیت خواهد بود. میراث فرهنگی در ماده یک به اینگونه تعریف شده است: بناهای تاریخی؛ آثار معماری، نقاشی، مجسمه سازی های بیاد ماندنی، عناصر و ساختارهای یک طبیعت باستانی، کتیبه ها، محل های سکونت غار و ترکیب های اشکال، که از دید تاریخ، هنر و از نظر علمی دارای ارزش چشمگیر جهانی هستند.

2-2-2-8- کنوانسیون 1973 در مورد تجارت بین المللی گونه های در خطر انقراض گیاهان و جانوران وحشی (سایتس)[3]

امروزه حدود یک سوم حیات وحش جهان در خطر انقراض قرار دارند. دلایل متعددی در خصوص این مساله وجود دارد. نابودی زیستگاه اولین دلیل مهم است. مهمترین دلیل دیگر انقراض حیات وحش جهان تجارت و بازرگانی است. تجارت بین المللی در گونه های در حال انقراض یک تجارت بسیار سودآور است. پیشرفت های صورت گرفته در حوزه حمل و نقل، امکان انتقال حیوانات زنده، گیاهان و محصولات آنها را در هر جای جهان آسان ساخته است. تجارت بین المللی گونه های در حال انقراض شامل تنوع وسیعی از گونه ها، هم در نمونه های زنده و هم در محصولات می گردد و میلیون ها گونه از حیوانات و گیاهان را هر ساله شامل می شود. تجارت شامل گیاهان و حیوانات زنده و مجموعه وسیعی از محصولات حاصل از حیات وحش که نشات گرفته از گیاهان و جانوران می شود که می توان به محصولات غذایی، کالای چرم، آلات موسیقی چوبی، الوار، تحفه های توریستی (سوغات) و داروها اشاره کرد.

[1] . Convention for the Protection of the World Cultural and Natural Heritage

[2] . http://rc.majlis.ir/fa/law/show/97176

[3] . Convention on International Trade in Endangered Species of wild Fauna and Flora- Washangton 1973

 

لینک جزییات بیشتر و دانلود این پایان نامه:

توانمندسازی کنوانسیون های زیست محیطی در گستره اکوسیستم های آبی از دیدگاه حقوق بین الملل محیط زیست